توکنیزاسیون RWA در امارات وارد فاز اجرایی شد؛ مالکان دارایی چه باید بدانند؟
به گزارش مالی3، توکنیزاسیون داراییهای دنیای واقعی (RWA) در حال عبور از مرحله مفهومی و ورود به فاز اجرایی است؛ مرحلهای که برای مالکان دارایی و ناشران، دیگر یک آزمایش فناورانه محسوب نمیشود، بلکه به موضوعی راهبردی در حوزه ساختار سرمایه، حاکمیت و پذیرش نظارتی تبدیل شده است.
این تحول بهویژه در امارات متحده عربی نمود پررنگتری دارد؛ جایی که چارچوبهای نظارتی، زیرساختهای بازار مالی و سرمایه نهادی بهصورت همزمان در حال همگرایی هستند. در نتیجه، توکنیزاسیون RWA در این کشور نه بهعنوان یک نوآوری فنی، بلکه بهعنوان یک ابزار بازار سرمایه و سازوکار ساختاری دارایی مورد ارزیابی قرار میگیرد.
از امکانسنجی تا طراحی ساختار اجرایی
در سطح سازمانی، فرآیند توکنیزاسیون با طراحی توکن آغاز نمیشود، بلکه با امکانسنجی حقوقی و اقتصادی شروع میشود. این مرحله مشخص میکند که آیا میتوان ساختاری ایجاد کرد که از نظر قانونی قابل اجرا، از سوی نهاد ناظر مجاز و از نظر تجاری پایدار باشد یا خیر.
پس از آن، امکانسنجی به طراحی یک طرح جامع توکنیزاسیون منتهی میشود؛ طرحی که شامل چرخه عمر توکن، ارتباط حقوقی و اقتصادی آن با دارایی پایه، و الزامات عملیاتی برای صدور، نگهداری و معاملات ثانویه احتمالی است. از نگاه هیئتمدیرهها، تنها زمانی توکنیزاسیون معتبر تلقی میشود که بهعنوان یک سیستم کامل و شفاف ارائه شود.
طبقهبندی دارایی و نگاه قانونگذاران امارات
یکی از مهمترین ابعاد توکنیزاسیون RWA در امارات، نحوه طبقهبندی نظارتی است. امارات از رویکرد «مبتنی بر فعالیت» استفاده میکند؛ به این معنا که تمرکز قانونگذاران بر ماهیت اقتصادی توکن، حقوق و تعهدات ایجادشده و فعالیتهای مرتبط با صدور و توزیع آن است، نه صرفاً برچسبهایی مانند توکن کاربردی یا اوراق بهادار.
در عمل، این رویکرد میتواند به تفاوتهای قابل توجهی در الزامات مجوزدهی، افشا، نگهداری دارایی و دسترسی سرمایهگذاران منجر شود. نهادهایی مانند سازمان تنظیم مقررات داراییهای مجازی دبی، بازار جهانی ابوظبی و نهادهای فدرال، بسته به ساختار پروژه نقش نظارتی ایفا میکنند.
طراحی توکن بر اساس اقتصاد دارایی
تجربه پروژههای اجرایی نشان میدهد که طراحی توکن باید مستقیماً از اقتصاد دارایی پایه تبعیت کند. داراییهای فیزیکی، پروژههای زیرساختی و داراییهای مولد درآمد، هر یک ویژگیهای متفاوتی از نظر ریسک، نقدشوندگی و بازده دارند که باید در ساختار توکن منعکس شود.
توکنهایی که بدون تطبیق با واقعیت اقتصادی دارایی طراحی شوند، اگرچه ممکن است از نظر فنی کارآمد باشند، اما معمولاً در برابر بررسیهای نظارتی، حسابرسی یا ارزیابی سرمایهگذاران دوام نمیآورند.
حضانت، حسابرسی و حاکمیت
یکی از عوامل کلیدی در پذیرش نهادی توکنیزاسیون، ساختار حضانت و تفکیک دارایی است. قانونگذاران و سرمایهگذاران ابتدا به این موضوع میپردازند که چه کسی مالک قانونی دارایی است، چگونه دارایی نگهداری میشود و آیا در برابر ورشکستگی ناشر مصون است یا خیر.
در کنار آن، حسابرسی مستمر، اثبات ذخایر و تطبیق دادههای درونزنجیرهای با نگهداری خارج از زنجیره، به عناصر اساسی اعتماد بازار تبدیل شدهاند. همچنین، مدلهای حاکمیتی باید هم در قراردادهای هوشمند و هم در اسناد حقوقی سنتی بهصورت هماهنگ عمل کنند.
معماری حقوقی و اجرای تجاری
توکنیزاسیون RWA در امارات اغلب ماهیتی فرامرزی دارد و نیازمند معماری حقوقی منعطف است. در بسیاری از پروژههای نهادی، ساختارهای ترکیبی که امارات را بهعنوان حوزه لنگر و سایر حوزهها را بهصورت مکمل بهکار میگیرند، عملیترین راهحل تلقی میشوند.
با این حال، انطباق نظارتی بهتنهایی کافی نیست. پروژههایی که به مرحله اجرا میرسند، توکنیزاسیون را از ابتدا بهعنوان یک برنامه تجاری کامل با مسئولیتپذیری شفاف، جریانهای عملیاتی مشخص و سناریوهای ریسک تعریفشده طراحی میکنند.
جمعبندی
تجربه امارات نشان میدهد که توکنیزاسیون موفق RWA نیازمند همگرایی اقتصاد دارایی، چارچوب نظارتی، ساختار حقوقی، حضانت، حسابرسی و اجرای عملیاتی است. هرگونه ضعف در یکی از این اجزا میتواند کل ساختار را تضعیف کند.
امارات متحده عربی با فراهمکردن محیطی معتبر و تجاری، بستر مناسبی برای این تحول ایجاد کرده است؛ اما این مزیت تنها نصیب مالکان و ناشرانی میشود که توکنیزاسیون را نه یک پروژه فناوری یا تبلیغاتی، بلکه یک تصمیم ساختاری و راهبردی در بازار سرمایه تلقی کنند.
نظرات کاربران