مزایده بزرگ بانکی بدون متقاضی لغو شد

مزایده بزرگ بانکی بدون متقاضی لغو شد

به گزارش مالی3، مزایده فروش ۵.۸ میلیارد سهام شرکت «توسعه اعتماد مبین» متعلق به بانک سینا، به دلیل عدم ارائه هرگونه پیشنهاد خرید از سوی سرمایه‌گذاران در مهلت مقرر، روز چهارشنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ بدون نتیجه پایان یافت. ارزش پایه این مزایده بیش از ۳۴ هزار میلیارد تومان تعیین شده بود.

بانک سینا در اجرای برنامه‌های خود برای واگذاری دارایی‌های غیرمرکزی، اقدام به برگزاری مزایده برای فروش بخشی از سهام خود در یک شرکت سرمایه‌گذاری کرد، اما این اقدام با استقبال روبه‌رو نشد.

جزئیات دارایی عرضه شده:

طبق اطلاعیه قبلی بانک، موضوع مزایده، فروش ۱۰ درصد از سهام شرکت توسعه اعتماد مبین (با شناسه ملی ۱۰۱۰۴۰۷۸۴۱۰) به میزان ۵ میلیارد و ۸۰۰ میلیون سهم از کل ۵۸ میلیارد سهم این شرکت بود. این مزایده در تاریخ ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ برگزار شد.

شرایط سنگین و ارزش بالا:

شرایط این مزایده به شرح زیر اعلام شده بود:

• ارزش پایه: مبلغ ۳۴,۶۴۵,۶۱۷,۰۰۰,۰۰۰ ریال (بیش از ۳۴.۶ هزار میلیارد تومان) برای کل سهام عرضه‌شده.

• مانده مطالبات: علاوه بر قیمت پایه، خریدار موظف به پرداخت ۱,۴۶۶,۹۴۱,۴۱۰,۲۰۲ ریال بدهی شرکت به بانک نیز بود.

• تضامین سنگین: متقاضیان می‌بایست ۱,۷۳۲,۲۸۰,۸۵۰,۰۰۰ ریال به عنوان وجه تضمین شرکت در مزایده واریز می‌کردند و در صورت خرید اقساطی، وثیقه ملکی یا سهام بورسی ارائه می‌دادند.

• مهلت محدود: مهلت دریافت اسناد و ارائه پیشنهاد قیمت تنها از ۵ تا ۱۳ بهمن ماه بود.

دلیل شکست مزایده:

با وجود تبلیغ و اعلام شرایط، در روز بازگشایی پاکت‌های پیشنهاد (۱۴ بهمن ۱۴۰۴)، هیچ پیشنهاد خریدی از سوی سرمایه‌گذاران ارائه نشده بود. بنابراین، جلسه مزایده بدون نتیجه و ناموفق اعلام گردید. این عدم استقبال می‌تواند ناشی از ارزش بسیار بالای معامله، شرایط پرداخت سخت و محدودیت زمانی کوتاه برای ارزیابی این دارایی بزرگ توسط سرمایه‌گذاران بالقوه باشد.

تحلیل و پیامد:

این شکست، بانک سینا را در دستیابی به هدف خود برای نقد کردن این دارایی بلوکه شده ناکام گذاشت. احتمالاً بانک مجبور خواهد شد با بازبینی در شرایط فروش (مانند کاهش قیمت پایه، تسهیل شرایط پرداخت یا تقسیم بسته سهام به قسمت‌های کوچکتر) و یا انتخاب روش فروش دیگری مانند عرضه در بورس، مجدداً برای واگذاری این سهام اقدام کند. این رویداد همچنین می‌تواند نشان‌دهنده احتیاط سرمایه‌گذاران نهادی در مواجهه با دارایی‌های با ارزش نامشخص و دارای بار مالی باشد.