ویتالیک بوترین با پیشنهاد یک سیستم حاکمیت ناشناس، از موضع قبلی خود در برابر ناشناس بودن در کریپتو عقب‌نشینی کرد

به گزارش مالی3، ویتالیک بوترین، بنیانگذار اتریوم، با انتشار یک چارچوب جدید حاکمیتی، موضع خود در قبال ناشناس بودن در اکوسیستم ارزهای دیجیتال را به طور کامل تغییر داد. او که در سال ۲۰۲۴ خواستار پایان «جامعه ناشناس» بود، اکنون سیستمی دو لایه پیشنهاد می‌دهد که در آن رأی‌گیری کاملاً ناشناس و بازارهای پیش‌بینی برای جداسازی «تنظیم ترجیحات» از «پاسخگویی» استفاده می‌شوند. این طرح پاسخی مستقیم به شکست مدل‌های حاکمیتی مبتنی بر توکن و ناتوانی پلتفرم‌های اجتماعی غیرمتمرکز مانند Farcaster است.

جزئیات طرح جدید و فلسفه آن:

چارچوب دو لایه: بوترین سیستمی متشکل از دو بخش پیشنهاد می‌کند:
1. لایه پاسخگویی: که از بازارهای پیش‌بینی به عنوان یک «مدیر اجرایی غیرمتمرکز» استفاده می‌کند تا تصمیم‌گیرندگان را در قبال نتایج پاسخگو نگه دارد.
2. لایه تنظیم ترجیحات: که در آن تصمیمات واقعی از طریق رأی‌گیری ناشناس و با استفاده از فناوری MACI (حداقل زیرساخت ضد تبانی) برای جلوگیری از دستکاری گرفته می‌شود.
نقد مدل‌های مبتنی بر توکن: هسته این پیشنهاد، انتقاد از «ثروتمندسالاری» در سیستم‌های فعلی است. بوترین استدلال می‌کند که در مدل‌های مبتنی بر توکن، هر کسی می‌تواند ۵۱٪ توکن‌ها را بخرد و کنترل را به دست آورد، در حالی که رأی ناشناس این ضعف ساختاری را برطرف می‌کند.

تغییر شگفت‌انگیز موضع: از مخالفت تا حمایت از ناشناس بودن:

موضع قدیمی (آگوست ۲۰۲۴): بوترین قبلاً استدلال می‌کرد که جوامع کاملاً ناشناس غیرقابل حکمرانی هستند و خواستار «چارچوب‌های هویت چندبعدی» برای کاهش ریسک تبانی و بازگشت به مرکزیت بود.
انتقادات به موضع قدیمی: متخصصانی مانند وینای گوپتا این دیدگاه را «ایده‌ای واقعاً وحشتناک» خواندند که خودمختاری — ارزش اصلی کریپتو — را تضعیف می‌کند و به سمت جامعه‌ای با حقوق سلسله‌مراتبی سوق می‌دهد.
علت تغییر: به نظر می‌رسد شکست تجربیات عملی در حاکمیت پلتفرم‌های اجتماعی غیرمتمرکز (مانند Farcaster که ۱۸۰ میلیون دلار به سرمایه‌گذاران برگرداند) و مدل‌های معیوبی مانند BitClout، بوترین را وادار به بازنگری اساسی در رویکرد خود کرده است.

کاربرد در پلتفرم‌های اجتماعی و کوین‌های خالق:

بوترین این چارچوب را برای حل مشکل کوین‌های خالق (Creator Coins) نیز به کار می‌برد. او به جای مدل‌های شکست‌خورده‌ای که در آن قیمت توسط سفته‌بازان تعیین می‌شود، پیشنهاد می‌دهد:

DAOهای غیرمتمرکز و ناشناس از سازندگان برجسته تشکیل شوند.
این DAOها به صورت ناشناس در مورد پذیرش سازندگان جدید رأی دهند.
بازارهای پیش‌بینی روی نتایج این رأی‌گیری‌ها شرط‌بندی کنند و ارزش بر اساس گزینش کیفی توسط همتایان، نه محبوبیت کور، ایجاد شود.

جمع‌بندی و اهمیت این تغییر جهت:

این چرخش فکری بوترین، نشان‌دهنده یک گذار مهم در فلسفه حاکمیت غیرمتمرکز است. او عملاً اعتراف می‌کند که راه حل‌های مبتنی بر هویت رسمی (احراز هویت) ممکن است مشکلات عمیق‌تری ایجاد کنند و در عوض، به تقویت ناشناس بودن با مکانیسم‌های ضد تبانی پیشرفته روی آورده است. این پیشنهاد اگر عملی شود، می‌تواند معماری حاکمیت نه تنها برای اتریوم، بلکه برای کل فضای وب۳ و پلتفرم‌های اجتماعی غیرمتمرکز را مجدداً تعریف کند. موفقیت یا شکست این ایده، به توانایی فناوری‌هایی مانند MACI در عمل و پذیرش آن توسط جامعه بستگی دارد. این حرکت، بوترین را بار دیگر در مرکز یکی از اساسی‌ترین بحث‌های آینده دیجیتال قرار داده است: چگونه می‌توان در عین ناشناس ماندن، حکمرانی کرد؟

بیشتر بخوانید:

ویتالیک بوترین با پیشنهاد یک سیستم حاکمیت ناشناس، از موضع قبلی خود در برابر ناشناس بودن در کریپتو عقب‌نشینی کرد